Nangako si Trump at ang mga DC Republican na pabababain ang mga gastos sa unang araw, pero mula nang maupo sila sa puwesto, ang ginawa lang nila ay gawing mas mahal ang pamumuhay. Habang patuloy na lumalaban ang mga Democrat na mapababa ang mga presyo ng bilihin, pinili nilang ipagpatuloy ang mga padalus-dalos na taripa ng administrasyon na nagpapataas ng presyo ng lahat — mula sa bigas at turmeric hanggang sa mga inaangkat na kultural na kalakal — at magdudulot ng mahigit $2,000 na gastos sa mga pamilya natin sa taon na ito. Dagdag pa rito, itinutulak ng digmaan ng mga DC Republican sa Iran ang presyo ng gasolina patungo sa $5 kada galon, na sumasagad sa bulsa ng mga taong nagsisikap. Mula sa grocery hanggang sa gasolinahan, ginagawang imposible ng mga tumataas na gastusing ito na makausad ang mga komunidad – iniiwan ang mga pamilya na hirap na hirap makaraos sa halip na umasenso at mamuhay nang maayos.

Bumoto ang mga Republican na tanggalin ang 14 milyong tao mula sa kani-kanilang mga plan sa pangangalagang pangkalusugan, itinaas ang mga gastos sa pangangalagang pangkalusugan para sa 22 milyong Amerikano, kabilang ang mga bata, mga retirado, at mga taong may kapansanan. Habang lumalaban ang mga Democrat para protektahan ang mga komunidad na ito, lumalala ang panganib: Mas malamang nang magka-diabetes ang mga Asian American na nasa gulang ngayon, at pinakamabilis na tumataas ang bilang ng breast cancer sa mga kababaihang Asian American. Sa pagtanggal ng mga proteksiyon at pagpapataas ng gastos sa pangangalagang pangkalusugan, lalo pang pinapalala ng mga Republican ang isang nahihirapan nang sistemang pangkalusugan para sa mga komunidad ng Asian American.

Habang ang mga Democrat ay lumalaban para gawing mas madali ang pagtatayo ng imprastraktura, gawing mas mura na magpalaki ng mga anak, at pababain ang mga gastos sa pabahay, nagpasa ang mga Republican sa Kongreso ng isang plano sa buwis para bigyan ang mga napakayaman at malalaking korporasyon ng isa sa pinakamalalaking bawas sa buwis sa kasaysayan sa kasamaang-palad ng mga nasa middle class. Ang napakalaking mayorya ng mga benepisyo ng kanilang plano ay napupunta sa pinakamayayamang 1% habang milyon-milyong mga manggagawang tao ang humaharap sa mas mataas na gastos.

Sa halip na tugunan ang tumataas na mga gastos na kinakaharap ng mga pamilyang Amerikano, lumilikha ng kaguluhan ang mga Republican sa mapagmalabis at hindi mabisang taktika sa pagpapatupad ng imigrasyon, at batid ng mga Amerikano na sumosobra na ang ICE. Ang mga taktika ng Republican sa imigrasyon tulad ng pagsugod sa mga paaralang elementarya, paghihiwalay ng mga magulang na sumusunod sa batas mula sa kanilang mga anak, at maging ang pag-aresto sa mga taong legal na naninirahan at nagtatrabaho rito, ay tinalikuran na ang sentido-kumon. Ang mga aksiyon na ito ay walang nagagawa para pigilan ang ilegal na imigrasyon o tiyakin ang seguridad ng border – pinaghahalili lang nila sa mga tunay na solusyon ang kalupitan at kaguluhan.